Энэ үгний тухай бодохоос ч аймаар юм...Би өөрөө ингэж хэлчихээд өөрөөсөө жигтэйхэн их цочлоо...Дуус ч яваа юм шиг...Аймаар боловч бодоод үзэхэд нээрээ л үнэн үг санагдлаа...Хүн хүсэл мөрөөдөл,ямар нэгэн зорилоггүй болвол хүн гэхэд хэцүүхэн л болох байхдаа...
Саяханы нэг өдөр би танил хөршийндөө шагшуурга бэлэглэхээр очисон юм.Учир нь "Шагшуурны өдөр" байсан юм л даа.Хөрш айлын 2 танил маань надад талархаж жаахан дайлах зуураа ойролцоох шүүгээнээсээ хөзөр гарган ирсэнээ:
"Ямар нэгэн юм мэргэлүүлэхүү?" гээд инээмсэглэв.Угаасаа намайг хөзөр тоглодоггүйг мэдэх болхоороо "тоглохуу" гэж асуугаагүй байх л даа.
Гэсэн ч би гайхсанаа,"Мэргэлүүлэхээ?!" гэж асуусанаа:"Яаж?" гэв."Яахав бодож яваа юм ч юмуу"гэхэд нь би:"Хүсч байгаа юмуу?"гэж залруулаад,ядаж хүнд чинь санаа зовоосон асуудал ч юмуу,ингэхсэн тэгэхсэн гэсэн хүсэл,сонирхол байдаг даа,нэг л санаанд орохгүй байх чинь гэж бодонгоо:"хүсч байгаа юм байхгүй ээ"гэхэд "тийм төгс болчихсонуу" гээд инээмсэглэн хөзөрөө хураахад нь :
"Нээрээ хүссэн юм алгаа,үгүй тэгээд ...хүсэл дуусахаар чинь хүн өөрөө бас дуусдаг байхдаа,хүсэл дуусан газар хүн өөрөө дууснаа..."гэсэн хачин зүйл өөрийн эрхгүй хэлчихэв.Гэхдээ би их л намуухан дуугарсан.(нээрээ л дуусаx гэж байгаа юм шиг ккк)
Тэр 2 надруу гайхан харахад нь би өөрөөсөө цочин сэртэсхийн харсанаа,тэрүүхэн тэндээ өндөсхийв...
Сонин юм хэлсэндээ,идээ ундаа болж,хөгжилтэй байх гэж хэсэг зуур энд тэндэхийн юм ярьж "худлаа шахам"инээж сууж байгаад,2 хөршийгөө "эртхэн амардаа"гээд би ч гарлаа...
Гэрийн зүг, оройн сайханд ажуухан гэлдэрч явахдаа саяны үгээ бодлоо.
Нээрээ тэгж бодоод,тэгж хэлэхэд би өөрөө дуусаагүй, хөл толгой бүтэн л байсан шүү дээ гэж хөгжилтэйхэн бодон сэтгэлээ засмар аядаад,муухан инээмсэглэж явав.( хүн дуусна гэхэд,юу гэж л цас мөс шиг хайлаад алга болчих вэ дээ...хэхэ)
Гэсэн ч бодол үргэлжилсэн хэвээрээ...
Би өөрөө ямар нэг юм хүсч,хөөцөлдөж чадахгүй байна гэдэг,би өөрөө өөрийгөө хөнөөгөөд ч байгаа юм шиг...
Ямартаа л намайг" юу ч хийхгүй" яваад байхаар нэгэн анд маань намайг баахан шалгааж шалгааж байгаад
"Чамайг хөглөх юм юу ч үгүй байгаа юм боловуу даа"гэж билээ.
Их л идвэхитэй амьдарч байсан нэг үеэ бодход би шал доор буучихаад явж байгаа болхоороо,сайхан бичиж,сайхан зурж,сайхан ярьж,сайхан инээж,сайхан хайрлаж,сайхан наргиж.......аль нэгийг нь ч чадахгүй удаж байгаа болхоороо л энэ бүхнээс үүдээд "гэнэтийн асуултанд" саяны үг надаас гэнэт гарсан байх...
Гэхдээ л зүрх оргүй хоосон хашгирна л гэж үгүй дээ...
Зовлон дайрхад хүн нус нулимастайгаа холилдож, өглөө үдэшээ ялгахгүй уйлж бархирахгүйгээр тэсч гүрий лээ ч (нулимасаа дотогшоон залгиж цаанаа их л шаналаж байгаа,тэгсэн хирнээ ухаантаныг бодон нууж гүрийгээд ккк) амьдаралд ингэж номхон алхаж,хүлцэнгүй гуньж бүүр болдоггүй юм байна...(маш удаан гуньж шүү)(тэгвэл тэгээ л урсгалаараа дуусна)
...Сэхээ авч би ийнхүү бодлоо...Сэтгэлээ бариад,зүрхээн дараад,энгэрээ товчлоод эндээс би холдон одъёо гэдэг байтал,би хэтэрхий дараад ,бариад өөрийгөө "шорон" шиг хориод байсан юм боловуу?
(Хүсэл мөрөөдөлөө ингэтлээ үгүй хийчих ч гэж дээ...)
Юутай ч би их л ГУНИГЛУУН л болжээ...
"Дуусахаасаа" өмнө анзаарсан нь яамай даа.......
enkhmaa
mandahnaran
Бито
nomin
manlai