Аз жаргалын эрэлчин

Хээрийн цэцэгсийн дэлбээ

Салхи бараадсаар хагдарчихаж

Хэнэггүй гэнэн ааль

Зовлонд дарагдаад зэвэрчихэж...

Хээнцэр гоо төрх минь

Гунихын аясаар гундчихаж...

Хэн нэгэн намайг хараад

Зүрх алдан догдолохоо больчихож...

Хаашаа ч явсан цуг гэж

Хашгирч явсан нэгэн

Хаа нэгтээ таарахдаа

Танихгүй зөрдөг болчихож....

Үхтэлээ үнэнч гэж зоргоороо амладаг ч

Үеийн үед худлаа л байдаг энэ хайрыг

Үгээгүй ядуу ч бай.өвчтэй зовлонтой ч бай хамаагүй ээ

Үхэхийн өмнө ядаж,үнэнээр нь амсаж нэг үзэхсэн!!!!